volgens sommingen is de naam afkomstig van de samentrekking 'Villa' en 'Flor', volgens anderen dan weer van 'vi-la-flor', zie de bloem) is de laatste stop als men vanuit het zuiden naar het Nationale park del Teide rijdt. Vilafor, met net geen 2000 inwoners, ligt op 'n goeie 1400 meter hoogte en krijgt daarmee de titel 'hoogste bergdorp van Spanje'. Tijdens bepaalde tijden van het jaar staan duizenden oranje bloempjes in bloei rondom Vilaflor.

Toeristen spoeden zich naar het Nationale park del Teide en volgen keurig de weg rondom Vilaflor. Vanop de weg vangt men echter maar een glimp op van Vialflor. Een kleine tussenstop van hooguit 45 minuten laat je kennis maken met dit mooie bergdorp in het zuiden van Tenerife. Aangekomen in Vilaflor, verlaat de weg naar de Teide en rij het centrum in. Alle wegen leiden hier sowieso naar de 'Plazo', zeg maar het marktje van Vilaflor.
Op dit plein vindt men een fontein met een beeldje van Hermano Pedro. (Harmano Pedro = Pedro de San José de Betancur 1626-1667, apostel van Guatemala en stichter van de orde der Bethlehemieten, missionaris en predikant afkomstig uit Vilaflor, Heilig verklaard in 2002 en vereerd op 26 april met een feest). Helemaal bovenaan het plein staat het kerkje van San Pedro de Chasna, een van de oudste kerkjes van het eiland en waaraan hijzelf eigenhandig zou gebouwd hebben. Echter rechts van dit kerkje, de straat over en het hoekje om, heb je nog een mooiere bidplaats ter zijne ere.
Bij het verlaten van Vilaflor kan men nog even naar de Mirador San Roque (zie hieronder 'El Mirador'). Naast een kleine kapel werd hier destijds een poging ondernomen een Gunache museum te vestigen maar dit is ondertussen teloor gegaan. Spijtig want het was een mooi initiatief. Ook het kleurrijke gebouw 'El Rancho' heeft een bewogen geschiedenis. Dit zou een trefpunt worden van paardenliefhebbers en de sfeer van de Far-West brengen (niet dat ik meteen een verband zie met Tenerife). Niettegenstaande het gebouw illegaal werd opgetrokken lijkt het erop dat men nieuw leven in de ranch poogt te blazen. Hoever men deze keer geraakt zonder lokaal protest blijft een open vraag. Wat verder komt men aan het viersterren hotel Villalba. Een bezoek waard voor een volgend verblijf op Tenerife!

Vilaflor heeft enkele oude ambachten weten in ere te houden. De 'Rosetas Chasneras' bijvoorbeeld zijn daarvan een bewijs. Van moeder op dochter wordt hier aangeleerd hoe deze rosetas te vervaardigen op een 'pique' (ondergrond, een basis), één voor één en met de hand, om deze later te verwerken in allerlei kanten voorwerpen. Ook artisanale voorwerpen worden in Vilaflor nog steeds met de hand gemaakt en verkocht als souvenier. Er moet wel worden bijverteld dat er ook veel nep wordt aangeboden of spullen die elders op Tenerife worden gemaakt.

De natuur rondom Vilaflor is overweldigend. Door zijn hoge ligging kan de vegetatie genieten van veel vocht, en staat dus zeer groen. De flanken rondom Vilaflor zijn bebost met pijnbomen en daarin kan men in de ongerepte natuur gaan wandelen langsheen paden en verharde wegen. Er zijn een dozijn aan uitgestippelde wandelroutes. Een veel ondernomen wandeltocht is deze naar het maanlandschap. Daarvoor moet u Vilaflor verlaten richting Teide. Net buiten het dorp, zo'n 1,5 km op de rechterkant, komt men eerst aan de hoogste boom van Tenerife. Hier is parking om de boom van dichtbij te bekijken. Voor de afslag naar het maanlandschap moet men enkele draaien verder zijn. Meer dan een bord 'verboden vuur te maken' staat hier niet als referentiepunt. Lees meer in het reisverslag van Jos Dejonghe.
(OPGELET: het is eerst 30 min. rijden (± 8 km. naar het kamp van La Madre del Agua) op verharde weg en dan nog eens 50 min. te voet bergop naar het maanlandschap. In dec. 2006 was men onderhoudwerken aan het uitvoeren en was parkeren en rijden bijna onmogelijk).

Vilaflor is een cruciaal punt in de bedeling van zoet water in het zuiden van Tenerife. Regen- en smeltwater sijpelt heel stilletjes doorheen de Teide en zou na al die tijd een heilzame uitwerking kennen, niet dat ik er al wat van gemerkt heb :-). Ter hoogte van Vilaflor wordt het opgevangen in enorme ondergrondse galerijen en via kanalen en tunnels wordt het water naar buiten gebracht. Dan gaat het water via een complex geheel van bovengrondse, de vulkanische ondergrond laat niet toe erin te graven, naar de verschillende lager gelegen dorpen. Een deel van het water wordt ook gebotteld. Op weg naar de Teide komt men trouwens langsheen de bottelarij (blauw gebouw aan de linkerkant van de weg) van Pinalito, het meest gedronken mineraalwater in Tenerife.

Als de Sint zijn zoetigheden (dulces) in Tenerife mocht halen, dan zou hij zeker Vilaflor opzoeken. Bij de plaatselijk bakker vindt men ambachtelijke boterkoeken, amandelkoekjes en niet te vergeten de 'Rosquetas Canarias', maar deze laatste zijn ook een specialiteit in Garachico, Buenavista en Los Silos (noorden). Maar daar stopt het niet bij. Naast die zoetigheden hebben ze in Vilaflor uitstekende geitenkaas. Die wordt volgens een eeuwenoud recept overgeleverd. En dan is er nog de Puchero Canario, zeg maar de lokale hutsepot (stoofpotje). Die valt ook te proeven in 'El Mirador'.

In september worden de druiven geplukt op de wijngaarden rondom Vilaflor. Niettegenstaande de dorpskern van Vilaflor beperkt is, beslaat het grondgebied Vilaflor, waarbij ook Ifonche en La Escalona en Jama behoren, ruim 56 km2. De druivenoogst wordt verwerkt tot een lokaal geconsumeerde wijn. Tenerife kent bovendien vele van deze lokale wijnen, zo'n zeventig in totaal. Een authentieke wijnperserij bevindt zich in de straat links van ingang van de kerk van Hermano Pedro, niet ver van de Plazo in Vilaflor. De mensen zijn hier erg vriendelijk, vragen om de druiven te mogen proeven wordt hier aanzien als een compliment.

Bij elk bezoek aan de Teide, of zo maar eens om weg te zijn van de kust, pauzeer ik graag even in El Mirador. Vrij vertaald 'Het uitkijkpunt'. De plaats heeft haar naam niet gestolen want vanop het terras heeft men er een fantastisch uitzicht op het zuiden. Bij helder weer kan men helemaal tot aan de luchthaven en El Médano kijken. El Mirador is een excellent restaurant maar men mag er even goed van een koffie (of een lekkere Barraquito), een glaasje wijn of wat hesp en/of geitenkaas genieten op het zonnige terras. El Mirador wordt uitgebaat door Marc en Dimitri. El Mirador kan men vinden langsheen de hoofdweg naar het Nationale Park. Komende uit het zuiden kijkt men links naar boven. Op het eind van het dorp staat een pijltje 'Mirador San roque', daar links steil naar boven. Rij wat verder door om gemakkelijker te kunnen draaien. De ingang bevindt zich in de draai via het witte muurtje. Proef er eens de specialiteit van het huis 'Puchero Canario', zeg maar lokale hutsepot / stoofpotje van groenten al dan niet geserveerd met vlees. El Mirador - Open vanaf 11 uur op maan-, dins- woens-, donder- en zaterdag. Zondag vanaf 12 uur, gesloten op vrijdag.